تحقیق حق شرط بر معاهدات بين المللي حقوق بشر – ورد 31 ص

چكيده دولت جمهوري اسلامي ايران از 25 معاهده بين المللي در زمينه حقوق بشر، ده معاهده را تصويب و دو مورد را فقط امضاء نموده است. از ميان معاهداتي كه ايران تصويب كرده است، دو معاهده با اعلام \& quot ;شرط\& quot ; و بقيه بدون قيد وشرط و به طور مطلق پذيرفته شده اند. در خصوص نوع دوم (مانند كنوانسيون حقوق كودك) دولتهاي ديگر طرف كنوانسيون و نيز كميته حقوق بشر سازمان ملل متحد شرط ايران را به دليل كلي و مبهم بودن آن، مغاير با موضوع و هدف كنوانسيون تلقي نموده اند. اين مقاله به بررسي نكات زير اختصاص دارد: 1- آيا علاوه بر دولتها، كميته حقوق بشر و ديگر اركان نظارتي از صلاحيت ارزيابي مشروعيت \& quot ;حق شرط\& quot ; برخوردار هستند؟ 2- آثار مترتب بر مغايرت \& quot ;شرط\& quot ; با موضوع و هدف معاهده چيست؟ 3- آيا \& quot ;شرط\& quot ; بر معاهدات بين المللي حقوق بشر از نظام كلاسيك \& quot ;حق شرط\& quot ; تبعيت مي كند، يا نظام حقوقي خاصي را مي طلبد؟ 4- راهكارهاي پيش روي دولت ايران براي برخورد مناسب با اين گونه معاهدات كدامند؟ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *